,

Van Klaagstraat tot Stumpersteeg: het gevaar van klagen.

Pfff, wat een weer, ik ben die wind zo beu.
Ik heb niets om aan te trekken. Tedoemme, ik ben weer bijgekomen.
Jeezes, allemaal slakkenrijders op de autostrade. Làp, de trein is weeral te laat.
Amai, wat voor een outfit heeft die collega aan. Al dat gezever over het klimaat, ik heb het wel gehad. Jongens toch, wat een moeilijke klant. Wat moeten we vandaag weer eten.
Tuurlijk, ik ben weer in de verkeerde rij gaan staan. Mijn kind hangt het weer stevig uit. Het is niet waar: de buren zijn gaten aan het boren, wég rust. Niks op tv, en natuurlijk per ongeluk die opname gewist. Bon, benieuwd of ik wat ga kunnen slapen vannacht.
Morgen wéér een dag.

Zo eens lekker tegen elkaar zeuren en zagen kan soms deugd doen.
We zijn allemaal al eens minder gelukkig en het is fijn om de schijn niet altijd te hoeven ophouden.
Alleen… als je niet oplet, raak je vast in een patroon.
Je blik vernauwt, je stemming wordt een manier van zijn, je wereld begint een triestige, enge plek te worden.
Langzaam reduceer je jezelf tot een boze klager of een machteloze stumper.

Wanneer ik mezelf betrap op iets meer gezeur of ‘zeurgedachten’ dan normaal, weet ik dat er iets anders wringt.
Het is een signaal dat ik weer eens even bij mezelf moet onderzoeken wat ik nodig heb, waar ik bezorgd over ben, wat ik te doen heb.
Door het onder ogen te zien en ernaar te handelen, kan ik mijn stratenplan weer zien zoals het echt is, en mijn eigen weg verder uitstippelen.

Geniet dus van af en toe rondhangen in de Klaagstraat, ga er gewoon niet permanent wonen.

Warme groet,

Ingrid

P.S.:  Heb je ondersteuning nodig om je stratenplan weer duidelijk te krijgen, of wil je dringend weg uit de Stumpersteeg? Contacteer me voor een afspraak

Emoties, weg ermee.

Emoties, weg ermee.

We zullen en moeten continu vrolijk en succesvol door het leven huppelen.
We vinden het lastig om te kijken naar wat in ons omgaat en wat die emoties ons willen vertellen.
Dus smijten we ons in ons werk, zijn problemen de schuld van anderen, wisselen we om de 3 jaar van partner, sporten we tot we er bij neervallen of duiken we lekker diep in het glas.

Wil je toch aan de slag met wat hardnekkig de kop blijft opsteken, maar zie je het niet zitten om het uitvoerig te bepraten? Dan is cut-the-crap coaching jouw ding.

Met pretlichtjes in de ogen, een warme glimlach op de lippen en liefde in het hart, breng ik je in verwarring, doe ik je in lachen uitbarsten, maak ik je misschien wel kwaad, daag ik je uit.
Zodat emoties heel snel de plaats krijgen die ze nodig hebben en niet meer achter slot en grendel moeten.

Wil je graag eens kijken of ondervinden of mijn aanpak is iets voor jou is?
Schrijf je nu in voor de provocatieve demo-sessie op vrijdag 22 maart in Mortsel.

Waarom een simpel 3-letterwoord zo moeilijk uit te spreken is.

Vorige week, tijdens een workshop ‘Feedback die plakt.’

Een man wilde graag aan een collega de feedback geven dat hij het vervelend vond dat zij regelmatig extra taken aan hem doorgaf. We spraken af dat hij deze feedback zou geven, op het moment dat ze weer een taak wilde doorgeven.

Koen had de feedback-kapstok de 4 C’s van Crollet geoefend, Contact maken, Concreet gedrag benoemen, Concreet effect van dat gedrag benoemen, en de Consensus afspreken.

Hij zou op haar vraag nee zeggen, vertellen dat hij het lastig vindt dat ze regelmatig zaken aan hem vraagt omdat hij daardoor zelf in tijdsnood komt, en haar vragen dat in het vervolg niet meer te doen. Hij was er klaar voor.

Nathalie* speelt de collega. “Goh, Koen, zou jij voor mij nog die klantenlijst even kunnen opmaken, ik heb nog zoveel te doen.”

Koen: “Wanneer zou je die moeten hebben?”

Nee. 3 letters, waarvan 2 dezelfde. Hoe moeilijk kan het zijn?

Je mag feedback – of assertief-nee-zeggen – kapstokken oefenen tot je barst, het zal niet helpen zolang je je vastgeroeste, ingesleten maar meestal voor jezelf onzichtbare overtuigingen niet onder de loep neemt.

Lees volgende zinnen traag en met aandacht, misschien wel luidop, en laat ze even zinken.

“Pas als ik anderen help, ben ik een goed mens.”

“Mensen moeten altijd op me kunnen rekenen.”

“Ik heb pas recht van bestaan als ik nuttig ben.”

“Ik ben de enige die dit kan doen, dus als ik nee zeg, zit de ander serieus in de problemen.”

“Mijn kind/broer/partner/vriendin/collega kan niet zonder mij.”

“Nee zeggen is toegeven dat je niet capabel bent.”

“Nee zeggen is egoïstisch.”

“Als ik nee zeg, zien mensen mij niet meer graag.”

En, gebeurde er iets bij een bepaalde bewering? Een ademhaling die heel even stokte, een maagkrimpje, een vochtig oog, een overtuigd “Maar dat ís toch ook zo!!” ?

Geweldig, want dan ben je je bewust geworden van de overtuiging die jouw doen en laten stuurt op het moment dat anderen jou iets vragen. In een volgende stap kan je deze overtuiging rationeel in vraag stellen.

Onthoud alvast dit: ” Jouw ‘Nee’ laat zien wat jouw ‘Ja’ waard is.”

Warme groet,

Ingrid

P.S. Nathalie Van Renthergem is mijn Inspinazie-collega waarmee ik de interactieve workshop ‘Feedback die plakt’ -workshop geef.