coronaflora

Jouw ergste vijand.

“Ik weet het effe allemaal niet meer.”
“Het slapen lukt de laatste tijd niet zo goed.”
“Pfff, ik wil echt niet terug naar het werk.”
“Ik zou het wel anders willen, maar dat gaat niet.”
“Ik zit niet lekker in mijn vel.”

Dit is wat klanten tegen mij zeggen.
Aarzelend, mompelend, schouder ophalend, verontschuldigend.

“Doe niet zo flauw, doe nu gewoon verder, foemp.”
“Hoe je weet het effe niet? Dat kan niet, dat mag niet. Anderen weten het blijkbaar allemaal wel.”
“Mijn vader had gelijk, ik heb echt geen doorzettingsvermogen. Ik ben gewoon een slappe vod.”
“Komaan zeg, slome slak, schiet in actie, beslis, doe, hak door die knoop. Nu!”
“Dikke loser, zelfs 3 minuten mediteren lukt jou niet.”

Dit is wat klanten tegen zichzelf zeggen. Herhaaldelijk. In hun hoofd.
Luid, boos, met gespannen spieren, beschuldigend.

Alles is op zijn kop gezet. Niets is nog zeker. (Als het dat al was…)
Maar toch moet je van jezelf gewoon recht blijven staan, nee, vooruit blijven gaan.
Springen, vliegen, duiken, vallen en weer doorgaan. Alsof er niets aan de hand is.
Dat kost op zich al heel veel energie, want er is vanalles aan de hand.

Wees dus lief en gun jezelf effe rust. Stop met moeten. Adem.

De allergrootste energieslurper echter, jouw ergste vijand, is jouw innerlijke criticus.
Als een sluipschutter houdt hij je in het vizier, en op het juiste moment slaat hij toe, zonder dat je het zelfs door hebt.

Door de interne criticus in het volle licht te zetten, wordt hij ontwapend.
Door luidop uit te spreken wat er in jouw hoofd speelt, door samen de zelfkritiek langs alle kanten te bekijken, te onderzoeken, ons er zelfs vrolijk om te maken, verliest de vijand aan kracht.
Hij is er nog wel, maar je ziet hem van ver komen.
Zodat je kan zeggen: “Ik weet wat je te zeggen hebt, maar ik ga niet meer naar je luisteren. Ik weet nu wel beter.”

Wordt het tijd om jouw innerlijke criticus te ontwapenen?

Zet een eerste stap en boek een gratis coronaflora-wandelcoaching.