Alles waar ik naar heb verlangd, niet op durfde hopen, maar wel uitgebreid over kon fantaseren, is uitgekomen.
Een kleine 10 maanden geleden leerde ik de man van mijn leven kennen. Hoera!
Dit weekend zijn we gaan samenwonen. Hoera, hoera!
Van het kleine appartement waarop ik echt was uitgekeken, waar ik mijn buurvrouw teveel door de gang hoorde banjeren en ‘s avonds laat mocht ‘genieten’ van haar unieke zangtalenten, verhuisde ik naar een heerlijk groot huis met een fantastisch uitzicht.
Hoera, hoera, hoera!

Verandering is gewenst en nodig. En verdomd lastig.
In mijn fantasie was ik nu aan het rondhuppelen, dreef ik op vederlichte wolken van euforie en was ik de vrolijkste, meest onbezorgde persoon op aarde.
Niet helemaal.
Ja, natuurlijk ben ik blij met het ruime huis zonder bovenburen, het prachtige uitzicht en de man van mijn leven.
Ik ben ook melancholisch om wat ik achterlaat. Want dat appartement was toch wel heel gezellig, alles alleen beslissen was wel zo makkelijk, en ik kon lekker stiekem in flodderkleren naar Dr. Phil kijken.

Verandering is gewenst en nodig.
Maar wat écht verdomd lastig is: de boosheid op mezelf dat ik niet vederlicht aan het rondhuppelen ben.
De veroordelende gedachte: “Waarom ben je nu niet gewoon blij, doe eens niet zo moeilijk, nu héb je waar je zo lang naar verlangde!”
En dan helpt een nacht goed slapen, met wat afstand naar mezelf kijken en glimlachend zeggen: “Hey Crolletje, da’s toch normaal.”
Verhuizen is stresserend, niets is zwart-wit, en ik ben nu eenmaal een gewoontedier. En da’s helemaal ok.

Wat is jouw verlangen?
Welke verandering wens jij en heb jij nu nodig? En stel je uit omdat je het te lastig vind?
Het cut-the-crap coaching-traject leert je mild zijn voor jezelf, maakt heel helder wat je te doen hebt en zorgt ervoor dat je eindelijk in actie schiet.
Contacteer me nu, klik op de knop.

Warme groet,

Ingrid