Falen en het ego

Des te krampachtiger je fouten vermijdt, des te saaier je leven wordt en des te kleiner je blijft.
Het is mijn rotsvaste overtuiging dat durven falen een cruciaal onderdeel is van groei,
en van het versterken van verbondenheid en vertrouwen tussen mensen.
Dat heb ik ook kunnen voelen op het Feest van het Falen in de Arenberg in Antwerpen.
Acteurs, schrijvers, dokters, allerlei verrassende gasten vertelden open en eerlijk hun faalverhaal. De ruimte die werd gegeven aan prutsen, knoeien en mislukken gaf zuurstof en legde een laag van troostende mildheid over de dag.

En toch…. verdomme…. wat kunnen mislukken en afgaan pijnlijk zijn.
Veruit het pijnlijkste dat mijn ego en ik hebben meegemaakt (en ik heb behoorlijk wat faalverhalen) is ‘Blackie.’ Met enige schroom deel ik het hier.
Samen met een vriendin ben ik al een eeuwigheid fan van Brigitte Kaandorp, een Nederlandse cabaretière. 30 jaar geleden zaten we als enige Vlamingen vooraan in de zaal.
Een paar jaren geleden kwam Kaandorp met een liedjesshow naar België. Ondertussen was ze ook hier uitgegroeid tot een icoon, waardoor de Zuiderkroon afgeladen vol zat.
Mensen mochten een verzoeknummer uit haar repertoire op een kaartje schrijven en het vooraan op het podium leggen.
Ze pakte een kaartje en las het voor: “Blackie, aangevraagd door Ingrid. Interessant, kom maar naar voor.” Zenuwachtig lachend en struikelend klauterden mijn vriendin en ik het podium op. “Ja, meiden, begin maar te zingen!”
Met knikkende knieën pak ik de microfoon en zing: “Ik had eens een klein hondje, Blackie was zijn naam….”  Op dat moment begint mijn vriendin verschrikt en heftig “Nee!!” te schudden terwijl de grote Brigitte Kaandorp mij met lichtjes verbaasd-geamuseerde blik gadeslaat. Er begon me iets te dagen, zeker toen ook niemand uit het publiek meezong.
Ik heb op het podium naast mijn idool in volle overtuiging en voor een volle zaal een lied gezongen dat helemaal niet van haar was.

We willen zo graag het beeld dat we van onszelf hebben, vasthouden.
De cultuurkenner, de durver, de slimme, de zorgzame, de belangrijke, de plichtsbewuste.
Of erger, we willen er krampachtig anderen van overtuigen hoe goed en succesvol we zijn, ook al geloven we het stiekem zelf niet.
Elke fout, elke misstap, elke flater is dan ook een serieuze deuk in ons ego en moet ten alle tijde vermeden worden. Als het dan tóch gebeurt, doen we er alles aan om de oorzaak buiten onszelf te leggen zodat ons ego intact kan blijven.
Zinloos, energieverlies en een gemiste kans op groei.
Of op een goed verhaal.

Warme groet,

Ingrid

P.S.:  Fouten, problemen en verhalen delen werkt verbindend. Zet je bij mij in de stoel en ondervindt het zelf op de nieuwe demo-sessie op dinsdag 23 april 2019, van 19u tot 21u30 in Dit Gebeur in Mechelen. Als je ten laatste 10 april inschrijft , kan je met 2 komen voor de prijs van 1.