Lees- en kijkvoer over en met humor

Deze week las ik een essay waarbij ik voortdurend enthousiast zat te knikken.
Het verklaart helder en uitgebreid waarom ik humor als belangrijkste instrument gebruik.

“Inderdaad kan humor ook een manier zijn om ons soms welkome afleiding te bieden van alle ellende.
Maar wat mij interesseert is niet humor als afleiding, maar juist het soort humor dat onze blik richt op de onaangename werkelijkheid van het mens-zijn.”

“Voor een wezen dat zichzelf zo serieus neemt als de mens, vormt het komische misschien wel zijn belangrijkste morele leerstof. […] een herinnering aan wat we eigenlijk wel weten:
dat we gebrekkige, sterfelijke wezens zijn, dat we het hier op aarde moeten stellen zonder absolute antwoorden over wat de bedoeling is.
We worden ziek, we takelen af, we sterven, we struikelen, we hebben een vlek tomatensaus op ons shirt, we worden verkeerd begrepen of begrijpen de ander verkeerd, we vallen door de mand, en we doen een verbeten poging om al deze dingen te vermijden en te ontkennen.
Juist de komedie kan ons ervan bewust maken dat die pogingen gedoemd zijn te mislukken en een ruimte scheppen waarin troost en compassie kunnen bestaan.”

Het hele essay van cabaretier en filosoof Tim Fransen kan je hier lezen.

Iets helemaal anders, en eigenlijk ook niet, is dit oude filmpje waar ik om blijf lachen.

Ik wens je veel deugddoend en relativerend gegniffel, gegrinnik en geschater in je vakantie en daarna.